กระเซ้ากระซี้

釋義

1. 1.動詞糾纏央求；再三懇求
   • หล่อนดุจนเด็กขยาดไม่กล้ากระเซ้ากระซี้
     她管教嚴厲，讓孩子害怕不敢糾纏央求
   同義รบเร้าเซ้าซี้