กินเกลี้ยง

釋義

1. 1.動詞吃光；吃得一乾二淨
   • น้องกินเกลี้ยงไม่เหลือข้าวในจานแม้แต่เม็ดเดียว
     弟弟把碗裡的飯吃得一乾二淨，連一粒都不剩
   同義กินเรียบ
   反義กินเหลือ