ตบะ

釋義

1. 1.名詞苦行；修行；禁欲修煉
   • เขาบำเพ็ญตบะเพื่อดับกิเลส
     他修苦行以滅除煩惱。
   同義ความเพียรเครื่องเผาผลาญกิเลสการข่มกิเลส