เขี่ย

釋義

1. 1.動詞驅逐；剔除
   • นายมนตรีถูกเขี่ยออกจากพรรคร่วมรัฐบาล
     蒙特里先生被逐出聯合政府的黨
   同義กำจัดไล่
   反義เก็บ
2. 2.動詞輕輕撥掉；挑出
   • พ่อใช้นิ้วเขี่ยผงที่ลูกตาลูกสาวเบาๆ
     爸爸用手指輕輕撥掉女兒眼裡的灰塵
   同義สะกิดปัด