ขัดขืน

釋義

1. 1.動詞違抗；抗命；反抗
   • ถ้าแกขัดขืนแม้แต่นิดเดียวฉันยิงแกแน่
     如果你敢有一點反抗，我一定開槍打你
   同義ต่อต้านต่อสู้ดื้อ
   反義ยอมยอมสยบยอมตาม