ทุ้ง

釋義

1. 1.動詞猛撞；戳擊；捶打
   • ฝ่ายข้าศึกเอาท่อนไม้ทุ้งกำแพงเมืองจนทะลุ
     敵方用木棍猛撞城牆，把它撞出一個洞
   同義กระแทกกระทุ้ง