ผ่องแผ้ว

釋義

1. 1.動詞愉悅；心情舒暢
   • เช้านี้ จิตใจของเขาผ่องแผ้วและสงบกว่าวันอื่นๆ
     今天早上，他的心情比其他日子更加舒暢平靜
   同義สดชื่นเบิกบาน
   反義หมอง
2. 2.動詞潔淨；明亮清澈
   • หน้าตาของเธอผ่องแผ้วไม่มีราคี
     她的臉蛋潔淨無瑕
   同義เปล่งปลั่งผ่องผุดผ่อง
   反義หมอง