สำเริงสำราญ

釋義

1. 1.動詞縱情享樂；狂歡作樂
   • ภรรยาเห็นเขาสำเริงสำราญอยู่กับหญิงอื่น
     妻子看見他跟別的女人縱情享樂。
   同義สำราญสำราญใจสุขสำราญ
   反義เศร้าเศร้าโศก