หงอย

釋義

1. 1.副詞沮喪地；沒精神地；無精打采地
   • เขาเห็นลูกไก่ยืนหงอย ตัวสั่นกลางสายฝน จึงเข้าไปจับเข้าบ้าน
     他看到小雞無精打采地站著，身體在雨中發抖，於是把牠抱進屋裡
   同義เหงาหงอยเหงา
   反義กระปรี้กระเปร่าชุ่มชื่นร่าเริง