เหงาหงอย

釋義

1. 1.動詞鬱鬱寡歡；沮喪；心情低落
   • เด็กที่ขาดมารดามักจะเหงาหงอยบ่อยๆ แล้วจะกลายเป็นเด็กที่มีปัญหา
     缺少母親照顧的孩子常常鬱鬱寡歡，久而久之就會變成有問題的孩子
   同義หงอยเหงาเศร้าซึมเหงาเปล่าเปลี่ยว