เสียงกรน

釋義

1. 1.名詞打呼聲；鼾聲
   • เขานอนลืมตาโพลง ฟังเสียงกรนของพ่อที่ดังสนั่นมาจากห้องข้างๆ
     他睜著眼睛躺著，聽著從隔壁房間傳來的父親響亮的打呼聲。