กระอักกระไอ

釋義

1. 1.副詞閃避搪塞地說；欲言又止
   • เขาพูดกระอักกระไอไปมา ไม่เข้าเรื่องเสียที
     他說話拐彎抹角，講不到重點。
   同義อิดเอื้อนไม่กล้าพูด
   反義โพล่ง