ขัดแค้น

釋義

1. 1.動詞憤恨；懷恨；憤怒不平
   • ชาวนาขัดแค้นพวกนายทุนที่ชอบเอารัดเอาเปรียบมาก
     農民對那些愛剝削佔便宜的資本家感到非常憤恨
   同義ขัดเคืองโกรธแค้นโกรธแค้นเคือง