ขู่เข็ญ

釋義

1. 1.動詞脅迫；威逼
   • ตำรวจขู่เข็ญให้ผู้ต้องหาสารภาพความจริง
     警察脅迫被告招出實情
   同義ขู่บังคับบีบบังคับข่มขู่
   反義ปลอบโยนปลอบใจ