ปลอบโยน

釋義

1. 1.動詞安慰；撫慰；哄
   • ผมร้องไห้ใหญ่เมื่อเห็นกรงนกร้างว่างเปล่า พ่อปลอบโยนว่านกมันจะต้องกลับมาอีก
     看到空蕩蕩的鳥籠時我大哭起來，爸爸安慰我說鳥一定會再回來的。
   同義ปลอบใจปลอบประโลม