ปลอบประโลม

釋義

1. 1.動詞安慰；撫慰
   • เด็กๆ มักจะต้องมีคุณย่าหรือคุณยายไว้เพื่อปลอบประโลมหลังจากที่ถูกพ่อดุ หรือ ถูกแม่ตี
     小孩子被爸爸罵或被媽媽打之後，通常需要有奶奶或外婆來安慰。
   同義ปลอบใจปลอบ