ทระนง

釋義

1. 1.動詞自負；傲慢；自視甚高
   • ก้านแก้วสามารถยืดคอทระนง ปิดบังเบื้องหลังของตนไว้ ไม่แพร่งพราย
     嘎堪能昂首自負，隱藏自己的過去，不透露出去
   同義ทะนงถือดีไว้ตัวถือตัวหยิ่งเย่อหยิ่งทระนง