บัวบก

釋義

1. 1.名詞雷公根；崩大碗（一種草本植物）
   • พ่อเด็ดใบบัวบกที่ปลูกไว้มากินกับน้ำพริกปลาร้า
     爸爸摘了種在家裡的雷公根葉，拿來配魚露醬吃。
   同義ต้นบัวบก