บานตะเกียง

釋義

1. 1.形容詞大量的；非常多的
   • เขานึกถึงหนี้สินบานตะเกียงแล้วท้อใจ อยากหนีไปให้พ้นๆ
     他想到大量的債務就感到心灰意冷，想逃得越遠越好。
   同義บานเบิกบานเบอะบานแบะบานตะไทมากมายบานเบียงบานตะโก้