ประทุษร้าย

釋義

1. 1.動詞傷害；施暴；侵害
   • เขาถูกประทุษร้ายจากน้ำมือของพวกผู้ร้าย
     他遭到那群歹徒的傷害
   同義ทำร้ายทารุณทำร้ายร่างกายทำอันตรายทำให้บาดเจ็บรังแก