ป่าแพะ

釋義

1. 1.名詞矮灌木林；疏林灌木地
   • ป่าเต็งรัง ป่าแพะ ป่าแดง พบในที่แห้งแล้ง ดินขาดความอุดมสมบูรณ์ มีกรวดปน
     蒲桃林、矮灌木林、紅土林多見於乾旱、土壤貧瘠、夾雜礫石的地區
   同義ป่าละเมาะป่าแดง