พระอุปัชฌาย์

釋義

1. 1.名詞戒師；受戒導師
   • มหาเถรสมาคมมีคำสั่งให้พระอุปัชฌาย์เอาใจใส่พระภิกษุสามเณรที่พระอุปัชฌาย์บวชให้
     僧伽最高委員會下令，戒師須關照他所剃度的比丘與沙彌。
   同義อุปัชฌาย์อุปัชฌายอุปัชฌายะ