พันพัว

釋義

1. 1.動詞牽連；糾纏；捲入
   • เขากลัวว่าลูกชายของเขาจะเข้าไปพันพัวกับสิ่งชั่วร้ายและอบายมุขรอบตัว
     他擔心兒子會捲入周遭的邪惡與惡習之中。
   同義พัวพันเกี่ยวพัน