พาซื่อ

釋義

1. 1.動詞輕信；天真受騙；容易上當
   • เขากล่าวติเตียนเรา เราไม่รู้สึกเจ็บแค้นกลับพาซื่อคิดว่าเขาสรรเสริญเรา
     他責備我們，我們不覺得生氣，反而天真地以為他在稱讚我們