พิพากษา

釋義

1. 1.動詞判決；裁定
   • ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องจำเลยที่ซื้อเสียง แต่ให้ยึดเงินของกลางไว้
     一審法院判決駁回買票賄選被告的訴訟，但將贓款沒收。
   同義พิพากษ์ตัดสินชี้ขาดตัดสินคดี