พ่นลม

釋義

1. 1.動詞吹氣；噴氣
   • คนทรงเจ้าพ่นลมเพียง 2-3 ครั้งเขาก็ดิ้นอย่างบ้าคลั่ง
     靈媒只吹了兩三下氣，他就開始瘋狂地抽動起來
   同義เป่าลม