ละเลิง

釋義

1. 1.動詞得意忘形；驕傲自滿
   • มนุษย์เอ๋ยจงเร่งทำความดีอย่าละเลิงลืมตัวไปเลย
     人啊，要趕快行善，不要得意忘形忘了自己
   同義เหลิง