ลำบากยากแค้น

釋義

1. 1.動詞窮困潦倒；貧苦艱難
   • เขาเคยมีชีวิตอยู่แต่ในเมือง ไม่เคยลำบากยากแค้นแม้แต่นิดเดียว
     他過去一直住在城裡，從沒吃過一點苦
   同義ยากแค้นลำบากยากเย็นลำเค็ญลำบากทุกข์ยาก