อิ่มเอิบ

釋義

1. 1.動詞洋溢著幸福喜悅
   • ชาวพุทธในประเทศไทยกำลังอิ่มเอิบดีใจที่พุทธศาสนาเผยแผ่สู่โลกตะวันตก
     泰國的佛教徒因佛法傳播到西方世界而洋溢著喜悅之情。
   同義อิ่มอกอิ่มใจปลาบปลื้มอิ่มใจ