อิ่ม

釋義

1. 1.動詞吃飽；飽足
   • นางกินข้าวไปได้ไม่กี่คำก็รู้สึกอิ่มขึ้นมาเฉยๆ
     她才吃了幾口飯，就忽然覺得飽了。
   反義หิว
2. 2.動詞滿足；愉悅
   • สีหน้าของหล่อนอิ่มสุขใบหน้าผุดผ่องหลังจากไปทำบุญเข้าวัดมา
     她從寺廟做完功德回來後，臉上洋溢著滿足愉悅的神情。
   同義เบิกบานอิ่มเอมแช่มชื่น