อิ่มหนำ

釋義

1. 1.動詞飽足；吃飽喝足
   • หมูแม่ลูกอ่อนล้มตัวนอนให้ลูกกินนมอย่างสำราญ หลังจากกินข้าวในรางจนอิ่มหนำ
     母豬安穩地躺下讓小豬吸奶，牠自己也在槌裡吃飽了飼料。
   同義อิ่มหนำสำราญอิ่ม
   反義อดอยากขาดแคลน