เชี่ยวชาญ

釋義

1. 1.動詞精通；擅長；專精
   • หมอท่านนี้เชี่ยวชาญด้านจักษุเป็นพิเศษ
     這位醫生特別擅長眼科
   同義สันทัดจัดเจนช่ำชองชำนิชำนาญจัดเจน