เริด

釋義

1. 1.動詞半途中斷；停滯
   • เขาแหงนหน้าเริด อ้าปากกว้าง จนน้ำลาย ที่ไหลย้อยออกมากระเซ็น
     他仰起頭，張大嘴巴，口水濺出來
   同義ค้างอยู่
2. 2.動詞半途分離；離散
   同義เริดร้าง