ขุ่นใจ

釋義

1. 1.動詞心情鬱悶；心煩；不悅
   • เขาขุ่นใจกับงานที่ไม่เป็นระเบียบของลูกน้องของเขา
     他對下屬雜亂無序的工作感到心煩
   同義ขุ่นเคืองหมองใจ
   反義อารมณ์ดี