จองหอง

釋義

1. 1.動詞傲慢；自負
   • พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานอาหารอันโอชาขนาดนี้มาให้ ใครเล่าจะจองหองไม่ยอมรับประทาน
     神明賜下這麼美味的食物，誰能傲慢地不肯接受呢？
   同義หยิ่งทะนงตัวถือดีจองหองพองขน
   反義ถ่อมตน