ตะคั้นตะคอก

釋義

1. 1.動詞怒罵；大聲斥責
   • พ่อแม่ที่ใช้คำพูดที่รุนแรงกับเด็กหรือตะคั้นตะคอกใส่เด็กอยู่บ่อยๆ มักจะทำให้เด็กมีพฤติกรรมที่ก้าวร้าว
     父母若常對孩子用強烈言語或大聲斥責，容易讓孩子養成攻擊性行為
   同義ตะคอกขู่ตะคอก