ถวัลย์

釋義

1. 1.動詞統治；御極（登基掌權）
   • พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จักรีเสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325
     拉瑪一世皇帝，卻克里王朝的開國君主，於西元1782年4月6日登基掌權
   同義ทรงครอง
2. 2.形容詞巨大的；宏偉的
   • ขอวิญญาณท่านสถิตย์ในถวัลย์วิมาน
     願您的靈魂安居於宏偉的宮殿之中
   同義ใหญ่