บุบ

釋義

1. 1.動詞凹陷；凹癟
   • ศีรษะของเขาชนกำแพงอย่างแรง จนหมวกเหล็กบุบ
     他的頭猛烈撞到牆，撞到鋼盔都凹陷了
   同義บุ๋ม
2. 2.動詞輕輕捶碎；輕輕搗碎
   • แม่สั่งให้ฉันบุบถั่วลิสงหนึ่งกำมือเพื่อใส่ในยำปลาทู
     媽媽叫我搗碎一把花生，放進涼拌鮐魚裡
   同義ทุบบุบๆ