ประมาทหน้า

釋義

1. 1.動詞侮辱；輕視
   • เขาประมาทหน้าว่าเธอไม่มีทางทำงานชิ้นนี้สำเร็จ
     他輕視地說她絕不可能完成這件工作
   同義สบประมาทหยามหน้าดูถูกหมิ่นน้ำหน้าดูหมิ่น
   反義ยกย่อง