ประมุข

釋義

1. 1.名詞元首；領袖
   • ประเทศไทยมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข
     泰國採行民主制度，以國王為國家元首
   同義กษัตริย์ผู้มีอำนาจผู้นำนายเจ้านายผู้เป็นใหญ่ผู้อยู่เหนือหัวหน้า