ประสาทเสีย

釋義

1. 1.動詞心神不寧；煩躁；神經過敏
   • ครูประสาทเสียเมื่อเด็กส่งเสียงร้องไห้กระจองงองแง
     老師因為孩子哭鬧不停而心神不寧
   同義หงุดหงิด