ประเทียด

釋義

1. 1.動詞諷刺地說話；冷嘲熱諷
   • ตะละแม่กุสุมาประทดประเทียดต่อบุเรงนองว่ามิได้มีใจเสน่หาต่อนาง
     姑娘古蘇瑪對布倫農冷嘲熱諷，說自己對他毫無愛意
   同義ประชดแดกดันประชดชัน