ปลกเปลี้ย

釋義

1. 1.動詞疲憊；虛弱無力
   • สภาพเขาปลกเปลี้ยมากหลังจากที่นั่งหลังขดหลังแข็งพิมพ์งานมาทั้งวัน
     他整天彎腰駝背打字後，身體變得非常疲憊虛弱
   同義เพลียกะปลกกะเปลี้ยอ่อนเพลียอ่อนเปลี้ย