อ่อนเปลี้ย

釋義

1. 1.動詞疲憊不堪；虛弱無力
   • เขาอยู่กึ่งกลางแม่น้ำ กำลังอ่อนเปลี้ย ไม่รู้ว่าไปอยู่ตรงนั้นได้อย่างไร
     他在河中央，疲憊不堪，不知道自己是怎麼到那裡的
   同義กะปลกกะเปลี้ย
   反義กระปรี้กระเปร่ากระฉับกระเฉง