ปลุกปล้ำ

釋義

1. 1.動詞施暴強姦；強暴
   • เธอให้การกับตำรวจว่า ขณะที่ไม่มีใครอยู่บ้าน พ่อเลี้ยงของเธอก็เข้าปลุกปล้ำเธอ
     她向警方供稱，家裡沒人的時候，她的繼父就對她施暴強姦