ปุ๊บ

釋義

1. 1.副詞突然地；一下子
   • พอเขาได้รับโทรศัพท์ปุ๊บ ก็รีบออกจากบ้านทันที
     他一接到電話，就馬上出門了
   同義ทันทีทันใดรวดเร็วทันทีปัจจุบันทันด่วนปุบปับฉับพลัน