ป้องปัด

釋義

1. 1.動詞抵擋；防禦
   • นกกระจอกสะบัดปีกเข้าป้องปัดการทำร้ายของศัตรูอย่างไม่คิดชีวิต
     麻雀拍打翅膀奮力抵擋敵人的攻擊，不顧生死
   同義ปัดปัดป้อง