ผุกร่อน

釋義

1. 1.動詞腐朽；朽壞
   • กำแพงของวัดผุกร่อนไปตามอายุขัย ซึ่งเหลือไว้แต่ซากที่พอให้รู้ว่าเป็นแนวกำแพง
     寺廟的圍牆隨著歲月流逝而逐漸腐朽，只留下依稀可辨的殘跡。
   同義กร่อนผุพัง