พะเน้าพะนอ

釋義

1. 1.動詞哄；討好；寵溺
   • พอเขามาพะเน้าพะนอเดี่ยวเดียว เธอก็หายโกรธเป็นปลิดทิ้ง
     他一來哄她沒多久，她的怒氣就消失無蹤
   同義เอาใจตามใจพะนอ