มีหน้า

釋義

1. 1.動詞不知羞恥；厚著臉皮
   • ของเก่ายังไม่ใช้ยังมีหน้ามายืมกันอีก
     舊東西還沒用完，居然還敢厚著臉皮再借
   同義กล้าด้านไม่อายหน้าด้าน
   反義อาย